دوشنبه

آیا اروپا قادر خواهد بود ترکیه را «خر» کند؟




سناریو روشن است و دارد جلوی روی همه مان باز میشود.  اخبار را یک نگاهی بیاندازید،  تیتر ها کمابیش دو دسته هستند:‌ یک تعدادشان معصومانه دارند سعی میکنند ببینند جنبه های مثبت و منفی این معامله ای که اروپا جلوی روی ترکیه گذاشته و ترکیه هم ظاهرا آن را قبول کرده چیست، مثل «گلوبال پست» مثلا که تیترش میگوید، «معامله اروپا و ترکیه کم اهمیت تر از آن است که به نظر میرسد،» و بعضی هاشان هم، که بهتر متوجه هستند کی به کیه، تیترشان بیشتر در مایه تیتر «رویترز» است که میگوید:  «آغازی تازه برای اروپا و ترکیه»، یا بریتبارت، که میگوید «اروپا تسلیم ترکیه شد»!

این وسط البته یکی دو تا واقعیت هست که هیچکس نمیتواند انکار کند، از قبیل این که
۱) اروپا و مردمش هیچوقت علاقه ای به قبول ترکیه نداشته، حتی آن روزهای قبل از اردوغان، وقتی ترکیه هنوز ماسک «تمدن غربی» را به صورتش چسبانده بود، چه برسد به امروز که دولت ترکیه راست راست دارد از اسلام افراطی و بازگشتن به خلیفه گری پشتیبانی میکند و برای تروریست های اسلامی کامیون کامیون اسلحه میفرستد؛ و
۲) اخیرا ترکیه اروپا (و جهان) را «سرگردنه» گیر آورده، از یک طرف در مورد باز و بسته کردن مرزهایش برای عبور و مرور تروریست های اسلامی، و از طرف دیگر هم در مورد باز و بسته کردن مرزهایش برای عبور و مرور پناهنده ها، و با باز و بسته کردن های معنی دار مرزهایش روشن کرده که بنا دارد از موقعیت جغرافیائی خودش (سوء) استفاده سیاسی کند. 

حالا این دو واقعیت را به عنوان پس زمینه در ذهنتان نگه بدارید، و برگردیم به اتفاقات روی صحنه، که  درست در میان این موقعیت اضطراری و بدون هیچ مقدمه ای ناگهان خبر میآید که اروپا و ترکیه «دوباره» گفتگو هایی که الان ده بیست سال است کمابیش معلق و بی سرنوشت مانده بوده اند را از سر گرفته اند، و در همان حال اروپا دستش را توی جیب ورشکسته اش کرده و یواش سه و نیم میلیارد دلار ناقابل کف دست اردوغان گذاشته که آقا شما خرج داری، اینو بگیر برای بچه ها یک بستنی بخر، و آنوقت چند تا خبرگزاری های «معتبر» غربی هم شروع  کرده اند به سر و صدا کردن که اوه اوه، ملت بیاید تماشا، ترکیه و اروپا دوباره شروع کردند به ماچ و بوسه، و ما احتمال میدیم که اروپا به زودی به ترکها اجازه بده که واردش بشن...

نمیدونم متوجه عرائض بنده میشید یا خیر؟  در هر حال ما که نه بخیل هستیم و نه بدمون میاد که ترک ها وارد اروپا بشن، اتفاقا اگر اینطور اتفاقی بیافته برای ایران و بقیه خاور میانه و حتی دنیای اسلامی هم عالی میشه.  اما خوب در عین حال ما خر هم نیستیم که فکر کنیم اینطور چیزی امکان پذیره، اونم در این روزها و با این دولت اردوغانی و آن سودای خلیفه گری عثمانی اش...  پس این وسط سئوالی که باقی میمونه اینه که یعنی واقعا اروپا میتونه به همین سادگی ترک ها را خر بکنه؟!  من که شخصا نه تنها چشمم آب نمیخوره بلکه اصلا  هاج و واج مانده ام که ببینم اولا  این سه چهار میلیارد دلار پول بی صاحاب از کوله پشتی چه کسی سر در خواهد آورد، و ثانیا «برخورد بزرگ» بین ترکیه و دنیای غرب کی اتفاق خواهد افتاد، و اروپا کی متوجه و قانع خواهد شد که نه تنها ترکیه خر نیست، بلکه تظاهر به امکان لذت بردنش از هماغوشی با ترکیه،  یا خرج  کردن سه چهار میلیار دلار پول به امید خر کردن ترک ها تنها این را نشان میدهد که در واقع اروپائی ها خودشان را خر کرده اند --و در بهترین حالت، قبول و رودرروئی با یک واقعیت تلخ  را چند سالی به تاخیر انداخته اند...


پی نوشت:  
حدود ده روز پس از نوشتن مطلب بالا، امروز دیدم سایت «پولیتیکو» مطلبی منتشر کرده تحت عنوان «ریاکاری اروپا نسبت به ترکیه» (The EU’s hypocrisy on Turkey) که موضوع و محتوایش خیلی به مطلبی که من اینجا نوشته بودم مشابه است.  جهت اطلاع دوستان علاقه مند، آدرس آن اینجاست:
http://www.politico.eu/article/eu-hypocrisy-turkey-accession-negotiations-membership-human-rights  


۴ نظر:

  1. اینکه اروپا با پیوستن ترکیه به آن هم مرز ما شود این را به دنبال خواهد داشت که آران، این بخش از سرزمین ما با نامه جعلی "آذربایجان شمالی" به چنگ غربی‌ها خواهد افتاد. یعنی‌ ترکها و رومیها قفقاز را از ایران میگیرند. میدونید که ناتو و اروپا حتا الان از نظر اقتصادی، نظامی و بسیاری زمینه‌های دیگه آران با نامه جعلی " آذربایجان شملی` را به خودشون وابسته کردند. میدونید که تیمهای ورزشی کشور جعلی `زربایجان شمالی" در جام ملتهای اروپایی شرکت میکنند. میدونید نفت باکو تو دست کمپانیهای آمریکایی‌ و انگلیسی است. میدونید که دیکتاتوره کشور جعلی" آذربایجان شمالی" هر صدای آزادیخواهی را خفه می‌کند. میدونید که `زربایجان شمالی" جعلی شریک نظامی اسرأعیل است.
    پیوستن ترکیه به اروپا یعنی‌ رومیها دشمن همیشگی ما در کنار آذربایجان با ما هممرز میشوند.

    پاسخحذف
  2. پاسخ‌ها
    1. واسه چیزی که نداری تعیین تکلیف نکن بی سروپای بی ادب!

      حذف
  3. به نظر من هم اکنون ، امپراطوری ترکیه با ریاست جمهوری جناب رجب طیب اردوغان به
    قوی ترین کـشـور اسلامی منطقه تبدیل شده ، و با در نـظر گرفـتـن این نکته که حـدود سـی
    درصد از مـردم ترکیه به طیف سنی های تـنـدرو تـعـلـق دارند و جناب اردوغان و داوود اوغلو
    نیز با قاطعیت از اندیشه های اهل تـسـنـن دفاع کرده و دفاع می کنند و جناب داوود اوغلو نیز
    هم به سکولاریـسـم حمله می کند و همزمان به اندیشه های اومانیستی هم می تازد.
    در چنین شرایطی برای اینکه شاهد شنیده شدن یک صدای یکپارچه از جهان اسلام باشیم ، بهتر
    است برای وحدت شیعه و سنی ، هر چه سریعتر پـیـشــقـدم شویم
    لذا در چنین شرایطی ، به نظر بنده ،
    اتحاد ایران با اردوغان ، بهترین راهی است که من آن را پیشنهاد می کنم . چون حمایت ایران از اردوغان،
    یقینا سبب یکپارچگی بهتر جهان اسلام شده و در ضمن مـشـت محکمی اسـت بر دهان سـکـولاریـسـم و
    اومانـیـسـم.
    حضرت آیت الله هاشمی نیز که حقیقتا سـیاسـتــمـداری با هـوش، با درایــت و با ذکاوت هستند ، اتحاد ایران
    با ترکیه و عربستان را در همین راستا ارزیابی می کنند و به همین جهت بحث دوستی با عربستان و ترکیه
    را پیش می کشند تا انشاالله ، به زودی شاهد ظهور و بروز یک ابر قدرت اسلامی در منطقه باشیم .

    سلام و درود بر هاشمی

    پاسخحذف